Skip to content

Voor je lichaam zorgen: voeding #2

Deze blog is een vervolg op Voeding #1.

Er is maar één die in jouw lichaam moet leven, en dat is niet die ene man die dat baanbrekende dieet publiceerde, hoe hard hij daarvoor ook heeft gesturdeerd! Jij bent uniek, en jouw lichaam is ook uniek. Een experimentele of ervaringsgedreven manier werkt in mijn geval het beste, en wellicht geldt dat ook voor jou. Met communiceren bedoel ik dit: hoe voelt je maag nu? Ga er met je aandacht helemaal naartoe. Hoe vol zit hij, is hij blij, verkrampt, zuur, warm, rustig, soepel, bruisend, licht, zacht etc. Alleen jij kunt dit plaatsen en koppelen aan wat je net hebt gegeten.

Of: Wat vind je bloedsuikerspiegel ervan als je vijf uur niet eet? Hoe koud heb je het als je iets direct uit de koelkast eet? Wat zijn je emoties na het eten van een stuk vlees? Krijg je een opgeblazen buik? Is je slokdarm blij met je kauwgedrag? Kom je meer aan bij het eten van brood dan je prettig vindt? (Tip: het boek Broodbuik.) Waarom eet je teveel/te weinig en waar voel je de kern van dit gevoel in je lichaam? Kan je goed slapen als je laat in de avond een zware maaltijd hebt gehad? Hoe gaat het met je ontlasting? Ik heb wel eens gelezen dat je er bij een normale stoelgang zo’n 13 keer per week een bruine jongen uit draait. Op Wikipedia staat een heel overzicht met de verschillende constenties: Bristol stool scale. De vraag is dan niet: hoe betrouwbaar is Wikipedia, maar: klopt dat met mijn gevoel of niet? Het zijn allerlei losse flarden informatie die ik heb opgedaan in mijn zoektochten en ik kan ze niet samenbrengen in een coherent verhaal voor iemand anders, omdat ze alleen voor mij van belang zijn. Dat is juist de strekking van deze blog. Ieder lichaam is uniek. Als iets hieruit je aandacht trekt – ook weer een kwestie van goed in contact staan met je gevoel – raad ik je dus aan erop te googlen.

Soms was bepaalde informatie (zoals het paleodieet) totaal verkeerd voor mij en soms was het helend (elke dag iets van bladgroente), en gaandeweg heeft mijn lichaam alles samengebundeld tot de eetstijl die bij me past: glutenvrij, veganistisch, grotendeels biologisch, twee keer per dag groente voor mijn zuur-basebalans, waarvan één keer groene groente, veel warm eten, elke dag genoeg tussendoortjes zoals studentenhaver, suikervrije koek en cake, en eens in de zoveel tijd een groen sapje, etc… Ook de supplementen heb ik leren toevoegen (alleen vitamine B12, en in de winter wat extra vitamine D), en via een bloedtest bij de huisarts ben ik erachter gekomen dat al mijn waarden verder in orde zijn. Ik hou van eten waar mijn lichaam blij van wordt, heb een passie voor koken, ken mijn verslavingen en eetgewoontes, en ik weet wanneer ik mezelf moet opvangen met wat voor soort eten dan ook.

Het kunnen beantwoorden van praktische vragen zoals ‘hoe voelt je maag’ vraagt om een goede band met je lichaam. Misschien krijg je hier niet makkelijk contact mee. Je kunt dit ontwikkelen op zoveel verschillende manieren. Ademen staat voor mij op nummer één. Als ik erop let, merk ik precies wat ik nodig heb door naar mijn ademhaling te luisteren. Die wordt oppervlakkig als ik te lang achter de laptop zit, bijvoorbeeld. Dan is het tijd om de onverzadigbare macbek te sluiten, en even te mediteren of een chi kung-oefening te doen. Als ik mijn energie verkeerd gebruik of last heb van mijn bloedsuikerspiegel, word ik een beetje kortademig. En ik ga zuchten als ik de behoefte heb om in beweging te komen. Dit merk ik trouwens ook aan een onrustig gevoel in mijn benen of een vastzittend gevoel in mijn buik.

sunset-691848_640Meditatie of chi kung is voor mij een goede manier om weer in contact met mijn lichaam te komen en de balans te laten (let op: laten) herstellen. Want je lichaam kan dit vanzelf, als je het maar niet gaat dwarsbomen met (acties die voortkomen uit) je verstand. Dat heet het ‘zelfhelend vermogen’ van je lichaam. Dat wondertje vol cellen, enzymen en andere ministofjes die op een ingenieuze manier op elkaar zijn ingespeeld, weet heel goed wat het moet doen om de balans te herstellen. Dat is de natuurlijke neiging van je lichaam. Het zal vragen om de voedingsstoffen, bewegingen en acties die het hiervoor nodig heeft. Deze stem zal zuiverder worden naarmate je er langer mee bezig bent. Dit duurt misschien een (paar) jaar. Maar daardoor zal je uiteindelijk heel goed de balans-stem kunnen onderscheiden van de tostistem of de koekjesmonsterstem.

Misschien gaat dit jou nu ook al natuurlijk af. Maar als je veel in deze zoektocht herkent, wil ik je één advies van harte meegeven, iets dat ik wel een paar jaar geleden wel had kunnen gebruiken. Het kost wellicht wat tijd om het contact met lichaamsbewustzijn te herstellen. Herstellen, want als kind stonden we er automatisch mee in contact. En je kunt er keer op keer weer uit gaan. Ik tenminste wel. Als je hiermee gaat werken, kan het zijn dat je tegen gevoelens van minderwaardigheid aanloopt. Zo van: ik wéét dat dit niet gezond is, maar ik doe het toch dus ik ben een mislukking, zie je wel. Dat is heel goed, want dat betekent dat je de eerste blokkade bent tegengekomen die jou in de eerste plaats heeft belet om in beter contact met je lichaamsbewustzijn te leven. Als die blokkade er niet zat, had je er niet aan hoeven werken. Dan was het een peulenschil voor je om aan je gezondheid te werken, zelfs als je geen toegang had tot bepaalde informatie of eetstijlen, dan hoefde je er alleen maar je aandacht op te richten, en het kwam naar je toe. Gezond leven zou dan automatisch prioriteit worden.

Maar ik denk dat iedereen in meerdere of mindere mate zulke blokkades heeft rondom zelfzorg en zijn/haar lichaam. Mijn tip is: ga hier vriendelijk mee om. Observeer je blokkades, die bestaan uit fysieke gewaarwordingen, gedachten, energie en emoties en zeg er een accepterend ‘hallo’ tegen. Daar gaan ze niet van weg, maar dat is het punt ook niet. Nogmaals: als het je moeite kost om voor jezelf te zorgen, is de enige manier om meer voor jezelf te zorgen, hier liefdevol mee om te gaan. Hoe liever je voor jezelf bent en hoe meer neutrale aandacht je je lichaam geeft, hoe gezonder je wordt. Je word dan groter dan je ongezonde gewoonte, creëert er ruimte omheen, waardoor je er niet zo in opgesloten meer zit. Dat is alles wat je hoeft te doen. Je ervan bewust zijn dat je groter bent dan dat. En wie weet wat voor levensveranderingen eruit voortkomen als je merkt dat een baan of relatie langzaam jouw gezondheid wegknaagt. Je lichaam is misschien wel de belangrijkste poort tot de weg van bewustwording! En je lichaam heeft tijd nodig om te veranderen. Geduld is dus een schone zaak. Mij heeft het zo’n 3 jaar gekost om mijn eetpatroon naar tevredenheid te veranderen en inmiddels ben ik eraan gewend. Dit was een ontwikkeling die gepaard ging met een diepgaand proces van spirituele bewustwording. Het één kon niet zonder het ander.

cooking-chocolate-674508_640Je kunt niet terugdraaien wat je net hebt opgegeten. Voel wat het met je doet, sta jezelf toe om helemaal in je lichaam te komen nadat je een chocoladereep hebt verorberd. (Zoals ik net deed – oeps!) Zoek de kern van dit gevoel. Het zware misselijke gevoel in je maag is slechts de fysieke afspiegeling van een energetische onbalans die ervoor zorgde dat je doorat wanneer je lichaam eigenlijk zei dat het genoeg was. Je zult misschien merken dat er onder het volle gevoel in je maag een leegte zit, die leidt naar een emotie. Wellicht was je erg moe maar lukte het je niet om het jezelf comfortabel te maken, en zocht je naar het gevoel te willen versmelten met jezelf en je lichaam. Vandaar de chocolade. Dit is een voorbeeld uit de Hoorn des Overvloeds. Het is niet erg dat je die chocolade hebt gegeten, in plaats van te douchen, een zee van kussens neer te leggen, je kachel een tandje hoger te zetten, je favoriete thuispak aan te trekken en wat zelfmassage te doen. Het zijn beide manieren om met jezelf te versmelten. Het zijn allemaal niveau’s van bewustzijn: teveel chocolade eten is een fysieke, onbewuste poort naar dit gevoel, een klein blokje chocolade eten is een bewustere manier, en dat gedoe met die kussens en thuispak is een nog bewustere manier, en uiteindelijk is helemaal niets doen maar alleen met het lege oncomfortabele vermoeide gevoel zitten de meest bewuste manier, omdat je het dan in z’n eerste stadium hebt opgevangen. Maar je kunt jezelf altijd opvangen, ook al ben je een paar uur verder, inmiddels kotsmisselijk en voel je je vies of dik. Begin bij het begin, waar dat ook ligt voor jou. En dat begin kan de ene dag heel bewust en vroeg zijn, en de andere dag begin je bij het meest onbewuste niveau met de weg terug naar jezelf, lijdend onder de consequenties van teveel chocolade. Het maakt niet uit. Het leven is een ontdekkingstocht en voedsel is één van de leukste manieren om daarvan te genieten, vind ik.

Ik leg hierbij de nadruk op voelen wat bij me paste via een proces van trial en error, omdat dit voor mij de manier was om het contact met mijn lichaamsbewustzijn te ontwikkelen. Trial en error is misschien niet jouw manier. Wellicht hoef je er helemaal niet bewust mee bezig. Een gezond lichaam kan onder de juiste omstandigheden alles verteren. Maar in het algemeen mogen we in deze maatschappij wel meer gaan voelen met ons lichaam. Het kan ook zijn dat een onderzoekende manier voor jou juist wel werkt, of het letterlijk aannemen en uittesten van theorieën van buitenaf. Uiterlijke autoriteiten kunnen heel nuttig zijn. Maar blijf daarnaast ook altijd luisteren naar de innerlijke autoriteit van je lichaam. Voeding is een poort, en in volgende blogs zal ik ook andere manieren noemen om je lichaamsbewustzijn te ontwikkelen.

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS