Skip to content

Hoor jij als hooggevoelige ook vaak dat je moet gronden?

Dit is een blog voor jongeren die wel eens moe worden van al dat gepraat over ‘gronden’. Sorry als je dit niet vaak hoort, in dat geval is deze blog niet voor jou. ūüėČ

Maar goed, in de new age-wereld wordt vaak geroepen dat je moet gronden, vooral als je hooggevoelig bent. Hooggevoelige jongeren zijn vaak niet gegrond, zeggen ze, en dat is de wortel van het probleem. Er is namelijk een probleem, en dat is dat de hooggevoelige niet in z’n kracht staat. En dan wordt het een kwestie van overgevoeligheid, in plaats van hooggevoeligheid. Helemaal waar, maar ik werd op een gegeven moment een beetje allergisch voor deze boodschap. Alw√©√©r iemand die tegen me zei dat ik niet in mijn kracht stond. Alw√©√©r iemand die grondingspropaganda over me uitstortte. Argh! Ik weet het nu wel! Het helpt toch niet! dacht ik dan stiekem.

In je kracht komen als hooggevoelige is een soort heilige graal, en je kunt allerlei boeken en artikelen vinden waarin stap voor stap wordt beschreven hoe je in je kracht kunt komen. Vaak is gronden daar onderdeel van, en aura beschermen, en nee leren zeggen, en boos worden, en je gevoeligheid omarmen. Stapje voor stapje leer je in zachtheid om al deze vaardigheden te ontwikkelen. Keer op keer is daar de onzekerheid en kwetsbaarheid die mogen worden omarmd. En de kracht die als gevolg uit die omarmde kwetsbaarheid voortkomt.

Ik zeg: gronden is niet nodig. Vooral niet als je het met je hoofd moet gaan visualiseren, zoals vaak wordt gedaan met wortels en koorden enzo. Dat is een omweg, en eentje die heel lang kan duren. Want waarom lukt dat gronden dan niet? Deze weg van ‘in je kracht komen’ leidt langs een enorm proces van bewustwording, het omarmen van wat je allemaal nog niet accepteerde van jezelf. Want pas zodra je iets er laat zijn in je lichaam, ben je gegrond. Het is de kunst om te voelen wat er ‘niet mag zijn’, om dat aanwezig te laten zijn, zodat jij ook aanwezig kunt zijn. Dan kan dat grondingskoord de aarde in.

Dat is vaak de crux van spirituele opleidingen of workshops. In contact komen met je gevoel.

Begrijp me niet verkeerd: het is hartstikke mooi dat er zulke informatiebronnen zijn, die dit allemaal vertellen. Het is een goed startpunt om je te realiseren dat wij vanuit ons hoofd in ons gevoel dienen te komen. Het is prachtig om te ontdekken dat wij energiewezens zijn, die energetische velden om ons heen hebben waarin we van alles oppikken dat ons be√Įnvloedt. Vooral hooggevoelige mensen merken dit¬†energieveld in meerdere mate op, omdat ze een gevoeliger zenuwstelsel hebben. Dus daarin vallen al een heleboel dingen op hun plek. En het is belangrijk om dit energieveld te gronden – dat je alles wat je ervaart ook aanvaardt – want anders kan al die energie niet afgevoerd worden.

Gronden, gronden, gronden.

Maar zeggen dat je moet gronden is voor een hooggevoelige vaak alsof iemand een vlinder neer wil slaan met een hamer. Er was zelfs iemand die mij tijdens een healing vertelde dat ik steeds uit mijn gronding ging, en dat ze me er toen steeds weer in drukte. Wat een geweld: gronden als je niet wil gronden!

Daar klopt iets niet, en ik ben erachter gekomen wat het is. En dat is dat ‘gronden’ niet de oplossing is om in je kracht te komen.

Mij heeft het veel meer geholpen om te begrijpen waar mijn kracht zit. En ook het bewustzijn van hoe mijn energieveld in elkaar zit en wat mijn kwetsbare plekken daarin zijn. Het Human Design-systeem heeft me heel precies een strategie en blauwdruk gegeven van mijn mechanieken, en inzicht in mijn energie-uitwisseling met de buitenwereld.

Ik heb veel spirituele mensen om me heen gezien. Ik ga generaliseren, dus voel je vooral niet persoonlijk aangesproken, maar hieruit kwam het beeld naar voren van de ‘zoekende spirituele mens die haar autoriteit buiten zich legt’. En die daarom dus niet ‘gegrond’ is. Vaak zijn dit mensen die tijdenlang hun eigen gevoeligheid hebben ontkend, en nu behoorlijk wankel zijn en op zoek naar zekerheid. Dat is een bekend patroon in deze maatschappij, die meer de nadruk legt op yang: assertieve, extraverte energie. En niet op yin: gevoeligheid, kwetsbaarheid en zachtheid.

In de new age-wereld wordt daar in eerst instantie een ander perspectief op gegeven. Een verademing voor de zoekende, spirituele mensen, waar ik zelf ook toe behoorde. De gevoeligheid en al die andere yin-energieen mogen er namelijk zijn. Ze krijgen erkenning en context. Maar vervolgens wordt er – in mijn ervaring – op gehamerd dat het belangrijk is om ook de mannelijke energie te ontwikkelen. Om op die manier te gronden: in je kracht te staan, jezelf neer te zetten, te manifesteren. Het gronden op zich is prima – aarde-energie opzuigen als bron van stabiliteit, kracht, en om meer in je lichaam te komen. Niks mis mee.

Net zoals er niks mis is met ademen. Dat voorziet ons tenslotte ook van zuurstof. Maar heb je daarvoor een ademcoach nodig die tegen je schreeuwt: ‘ademen, ademen, kom in je kracht, visualiseer een blaaspomp, stel je voor dat je inhaleert, voer die lucht af, visualiseer een ademwolk, laat die adem gaan!’

Nee, want je lichaam doet dat zelf. Net zoals je lichaam vanzelf grondt en energie afvoert. Zo is je lichaam namelijk ontworpen. Je lichaam heeft een natuurlijke balans tussen yin en yang. Je lichaam weet eindeloos veel meer over jouw balans dan jijzelf.

En natuurlijk kunnen daar blokkades in zitten. Soms (vaak) kan het lichaam z’n gang niet helemaal gaan. Ons hoofd heeft tenslotte¬†heel andere idee√ęn over het leven, en vindt van alles van wat het lichaam zou moeten ervaren, en gaat het lichaam dan tegenwerken met blokkades tot gevolg. En de weg van heling die de zoekende spirituele mens vervolgens gaat om al die blokkades op te lossen, is vaak een grote omweg. Want wederom legt de zoekende spirituele mens de autoriteit dan buiten zich. Wederom schakelen ze het equivalent van de ‘ademcoach’ in, die ze moet vertellen hoe ze met hun energie moeten omgaan. Wederom gaan ze in hun hoofd. Ze weten niet waar ze die kracht moeten zoeken en krijgen dingen¬†te horen als dat ze moeten gronden, hun derde chakra ontwikkelen, leren manifesteren, assertiever worden, etcetera. Door te visualiseren moet je al deze dingen bereiken. Visualiseren is voor mij:¬†strategisch beelden bedenken voor de toekomst die je wil manifesteren. Dat is een heel verstandelijke yang-energie, die in een oude tijd thuishoort,¬†en is niet de heilige graal van deze tijd.

De heilige graal van deze tijd is bewustzijn, niet kracht. Getuige zijn van wat er aanwezig is, in plaats van daar actief iets mee te doen. Dat geloof ik tenminste. Maar mij moet je niet geloven.

Er zijn namelijk zoveel bronnen bewustwording te vinden in de new age-wereld. Zoveel informatie‚Ķ Maar wederom is al die informatie die tot bewustwording kan leiden een omweg. Want de kracht zit in jezelf. Net als je bewustzijn. Die hebben daar al die tijd al gezeten. Dat krijg je trouwens ook tot vervelens toe te horen, dat die kracht in jezelf zit. Ook weer zo’n dooddoener.

Maar waar zit die kracht dan? En hoe krijg je er toegang toe? Hoe word je bewust? Hoe kan je er moeiteloos in blijven, zonder continu tegen je struikelblokken aan te lopen? Daar wordt geen eenduidig antwoord op gegeven. Daar wordt omheen gecirkeld tot je √°l je blokkades, plaatjes en conditioneringen hebt opgelost. Een levenstaak. En aan het eind vind je misschien je kracht, daar ergens in je lichaam. Tegen die tijd heb je misschien een aantal vervelende conditioneringen opgelost, maar heb je je hoofd geherprogrammeerd met allerlei spirituele waarden die misschien wel net zo onwaar zijn.

Human Design biedt daarin voor mij een sluiproute. Met een grote concreetheid worden al die omwegen afgesneden, om tot de kern te komen. Die kern is je ‘krachtcentrum’, je innerlijke autoriteit, je innerlijke proces waarin je z√©lf voelt wat je lichaam ergens van vindt. Want dat is de bedoeling: dat je z√©lf gaat ervaren dat je in je kracht komt. Zonder dat je daar een ‘grondingscoach’ of een wereld aan informatiebronnen voor nodig hebt.

Ik heb ervaren dat als ik de autoriteit in me leg, in mijn sacrale centrum (vergelijkbaar met het 2e chakra), ik automatisch in mijn kracht sta. Ik hoef dan niet meer (bewust) te gronden. Al dat gedoe met die worteltjes en koorden en ‘in mijn lichaam komen’ en visualiseren is verleden tijd.

Ik b√©n dan al gegrond. Ik zit namelijk in mijn eigen frequentie en dan gaat de rest vanzelf. Mijn hoofd hoeft zich dan niet meer bezig te houden met thema’s als ‘kracht’ of ‘kwetsbaarheid’ of ‘hooggevoeligheid’. Want alles is dan gewoon hoe het is, in mijn lichaam. En reken maar dat ik dan krachtig ben. Op mijn eigen manier. Moeiteloos. Omdat mijn hoofd en mijn lichaam dan op elkaar zijn afgelijnd. Dat is wanneer hooggevoeligheid een kracht wordt.

Snap je de omweg die ik beschrijf? Snap je hoe makkelijk het is om in de new age-wereld in je hoofd te gaan zitten, en jezelf te conditioneren met w√©√©r een set van overtuigingen die je uiteindelijk niet veel verder zullen helpen, maar je alleen maar bij jezelf weghalen? Het is zo makkelijk om in die valkuilen te vallen en ik heb ze aan den lijve ondervonden. Deze blogserie is dan ook niet bedoeld om het spirituele wereldje compleet af te kraken, maar om je te helpen door het ‘vage, zweverige’ heen te breken, en je eigen kern te vinden. Om die zucht van opluchting te kunnen slaken, zo van: we zijn ook maar gewoon mens, het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld, wat een gedoe…

Oké, en stiekem vind ik het heel leuk om deze dingen op de hak te nemen, en ik loop tegen genoeg inspiratie aan in het dagelijks leven om nog vele blogs te kunnen volschrijven. Wordt vervolgd…

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS