Skip to content

Overlevingsangst

Ik heb een tijd geleden een blogserie gemaakt over de kwetsbaarheid van de open centra in Human Design. Nu was er weer vraag naar een Themadag over Human Design, en vond ik het passend om deze blogserie af te maken. 

Even een herhaling: er zijn volgens Human Design 9 energiecentra (chakra’s) in ons die allemaal een andere functie hebben. Of deze centra geactiveerd zijn in iemand maakt of ze gevoelig zijn voor invloeden van buitenaf. Ik heb er tot nu toe 8 behandeld. Op het laatste centrum kreeg ik maar geen vat: het Miltcentrum, de bron van onze intuïtie en overlevingsangst. De afgelopen tijd heb ik ervaren hoe mijn gedefinieerde miltcentrum werkt, en de ervaringen gehoord van mensen die ‘m open hebben. Dit is waarschijnlijk het meest hooggevoelige centrum in ons hele systeem. Vooral als je hem open hebt kun je een erg gevoelig gestel hebben. 

Voel je je vaak overspoeld door angst als je bij andere mensen bent? Neem je hun angsten over? En herken je het dat je ook juist een gevoel van welbehagen krijgt bij veel mensen, dat ze je een goed gevoel geven? Vind je het daardoor moeilijk om mensen die eigenlijk niet geschikt voor je zijn los te laten uit je leven? Vind je het moeilijk te bepalen wat gezond voor je is en wat niet, en wanneer je in een slechte relatie zit? Zoek je naar een ‘quick fix’ om een gevoel van welbehagen te krijgen? Ben je daardoor zelfs misschien verslavingsgevoelig? Dan kan het zijn dat je een open Miltcentrum hebt.

splenic-gates-of-fear-journey-through-the-centers-spleen-jovian-archive-human-design-system-andrea-abay-abay

Het Miltcentrum (Splenic in het Engels) is ons oudste bewustzijnscentrum: alle (zoog)dieren bezitten het. Het gaat over het instinct in het nu, om te kunnen overleven. Het is afgestemd op geluiden, geuren en smaken en is dus op een bepaalde manier ‘primitief’. Alle gezonde angsten die te maken hebben met overleving komen hieruit voort.

Als dit centrum open bij je is (niet geactiveerd, niet consistent), heb je geen gefixeerde manier van overleven. Je hebt dan niet een consequente intuïtie of overlevingsangst die je waarschuwt bij gevaar, en ook heb je niet een consistent gevoel van gezondheid of welbehagen. Daardoor kun je naar dat welbehagen op zoek gaan in de buitenwereld. De neiging om alle angsten en onbehagen die je ervaart uit de weg te gaan zorgt ervoor dat je spontaan reageert op momenten dat je dat beter niet kan doen, of dat je mensen probeert te helpen om de angsten op te lossen. Sterker nog: je kunt beter helemaal niet spontaan zijn. Zonder consistente intuïtie kan dat namelijk gevaar opleveren. Je bent erg gevoelig voor andermans gezondheid en kunt aanvoelen of iemand ziek is of niet, of iemand zich ergens goed bij voelt of niet: dat is een mooie gave! Die gevoeligheid maakt dat je ook heel zorgvuldig kunt luisteren naar je eigen lichaam. Je kunt hierin de wijsheid ontwikkelen om heel goed op je lichaam te passen. Ook kun je leren het onderscheid te maken tussen welke angsten reëel zijn, welke van buitenaf komen, en welke alleen maar verhalen zijn in je hoofd. Uiteindelijk hoef je dan niet meer afhankelijk te zijn van de mensen die je een goed gevoel geven, maar kun je de inconsistentie van je eigen fysieke welbevinden accepteren.

Als dit centrum gedefinieerd is, is het belangrijk om hiernaar te luisteren. Maar let op: als je ook nog emotioneel gedefinieerd bent, geldt eveneens dat je beter niet spontaan kan zijn. Jouw intuïtie werkt dan over de tijd heen, en is opgenomen in je emotionele golf. Maar in alle andere gevallen: als je Miltcentrum gedefinieerd is, is er een constante alertheid in je systeem die je omgeving scant, in het NU, en die je kunt vertrouwen. Het is namelijk een oeroud bewustzijn dat ver ontwikkeld is en veel meer nuances oppikt dan je verstand. Je instinctieve impulsen leer je misschien het beste kennen door achteraf te denken: ik wist gewoon dat het mis zou gaan, had ik daar maar naar geluisterd! Dat komt omdat ons instinct fluistert, en niet schreeuwt. Door een gevoel van onkwetsbaarheid kun je dat domweg negeren, tot je echt ziek wordt of in een gevaarlijke situatie terecht komt. Het vraagt dus een goede afstemming op je lichaam om hiermee in contact te komen. Maar als je dat (weer) doet, blijf je automatisch in balans en ervaar je een constant gevoel van welbevinden. Zelfs als je ziek bent kom je daar evenwichtig doorheen. Je kunt dan de overlevingsangsten die met dit centrum gepaard gaan goed plaatsen en kanaliseren en bent afgestemd op het moment.

Binnenkort ga ik weer een Human Design Themadag organiseren. Meer nieuws hierover volgt op de website, facebook of via de mailinglist

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS