Skip to content

Je best doen

Ik vind het stiekem heel eng om deze blog te schrijven. Ik ben bang dat ik het niet goed zal doen. Dat ik iets over het hoofd zie, dat ik nog niet perfect genoeg ben. Snel check ik elk woord twee keer, elke intentie zeker ik als een bergbeklimmer, naarstig speur ik mezelf af naar blinde vlekken… Ik wil bewijzen dat ik genoeg geheald ben om altijd mijn eigenwaarde te voelen. Een stemmetje in mijn hoofd maant me om vooral niet mijn onzekerheid te laten zien. Want ik moet zelfvertrouwen uitstralen.

Dat is het effect van mijn open ego-centrum.

(Deel 6 in de reeks over de open centra van Human Design.)

Samen met het grootste deel van de wereld voel ik die druk om mezelf te bewijzen, om te presteren, vanuit die onzekerheid dat ik niet goed genoeg ben. Dat ik moet streven om beter te worden dan ik nu ben, beter dan alle anderen. In de kleinste dingen. Zelfs het bedenken van een voorbeeld van één van die kleine dingen, roept al een kwellende onzekerheid op. Want het moet wel perfect beschrijven wat ik bedoel, want anders val ik door de mand en zal iedereen zien dat ik niet goed genoeg ben. Dit put me uit, want ik heb niet de wilskracht om dit vol te houden. Mijn stelregel is dan ook: ik maak nooit beloftes, want ik kan ze niet nakomen.

Herken je dit? Grote kans dat je een open ego hebt: geen consistente beschikking over een gevoel van eigenwaarde en wilskracht. Je spiegelt de druk van het ego van dat kleine aantal mensen dat ‘m wel gedefinieerd heeft, en je versterkt dit ego, blaast het op, vanuit de onzekerheid dat je het eigenlijk niet hebt. Zo probeer je mee te doen aan de competitie, met een wilskracht die je moet forceren.

De wijsheid die je in dit open centrum kunt ontwikkelen, is dat diepe, prachtige gevoel van IK BEN. Het Pure Bewustzijn dat achter die onzekerheid huist. Jouw eigenwaarde is misschien niet consistent op dagelijkse basis, maar dit kun je dan los zien van het IK BEN, dat jou de rust geeft dat je jezelf nooit hoeft te bewijzen. In geen enkele situatie. Aan niemand. En dat is een geschenk. Stel je voor dat je een gedefinieerd ego-centrum hebt, dat zichzelf juist MOET bewijzen? Dat altijd zijn beloftes waar moet maken en met wilskracht aan alles moet werken waar het zichzelf aan gecommitteerd heeft? Jij kunt met je open ego-centrum elke druk om te presteren gewoon aan je voorbij laten gaan en er niet naar handelen. Je hoeft je best niet te doen. Je bént al goed. Wat een opluchting!

Als je dit ego-centrum gedefinieerd hebt, kan je weliswaar ook last hebben van onzekerheid, maar dan durf je hier tenminste voor uit te komen: je kunt je kwetsbaarder maken, en hebt vervolgens ook de wilskracht om jezelf te bewijzen. Sterker nog: het is gezond voor je om jezelf te bewijzen. Je weet wat je verdient. Je weet wat je waarde is. Je hebt een extra motor in jezelf waar je aan vast kunt houden, die kracht toevoegt aan jouw gevoel van eigenwaarde. Je hebt een consistent ego. En zolang je dat ego op een gezonde manier gebruikt, kun je anderen daarmee bevestigen in hun gevoel van eigenwaarde, en met jouw wilskracht bergen verzetten. Uiteindelijk is jouw gezonde competitiedrang er namelijk op gericht om te winnen, zodat je nooit meer hoeft te werken. De competitie waar de hele wereld op ingesteld is, is bedoeld voor jou, en niet voor de meerderheid met een open centrum.

Op de Themadag Kwetsbaarheid breng ik in kaart of dit gebied van jou open is, en doe ik een oefening om te gaan voelen hoe het beïnvloedbaar is voor de druk van buitenaf. Aanmelden en meer info hier.

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS