Skip to content

Posts from the ‘Spirituele mythes’ Category

‘Alles uit jezelf halen’ als verhulling van eenzaamheid

Ook dit is wat mij betreft omkleed met spirituele mythes: het idee dat we alles uit onszelf moeten halen en compleet zijn in onszelf. Als jonge vrouw heb ik vaak de propaganda over me heen gekregen dat ik financieel en emotioneel onafhankelijk zou moeten zijn van een man. Het werd me ingepeperd dat het zó belangrijk is om je eigen geld te hebben als vrouw. Ik knikte gretig. Dit had ik vaker gehoord. Het moest wel waar zijn. Iedereen zei het. Ook was het beter om de liefde in mezelf te vinden, en niet al teveel aan hem te hangen. De onderliggende boodschap van ‘alles uit jezelf halen’ is dus dat we niet afhankelijk van elkaar mogen zijn. En dat terwijl de spirituele waarheid is dat we allemaal één zijn. En dus kun je nooit afhankelijk van een ander zijn: je bent immers één met de ander, dus je bouwt dan in feite op jezelf. Hoe zit dit in elkaar?

Laten we eerlijk zijn. De spirituele dooddoener ‘alles wat je nodig hebt, zit in jezelf’ heeft een reden. Het is waar. Als je vanuit een gebrek in jezelf gaat zoeken naar een puzzelstukje uit de buitenwereld, zal dit nooit helemaal passen. Want we zijn één met het universum, en we hebben een essentie, een hoger zelf dat onbegrensd is, dus ja, alles zit al in ons – dát is de bron waaruit we moeten putten. We zijn een microkosmos van de macrokosmos. En meer van dat soort verheven mooie spiritualiteit.

Maar tegelijk zijn we ook mens. Mensen kunnen eenzaam zijn. Mensen kunnen in een periode in hun leven zitten dat ze geen eigen inkomen hebben, omdat dat toevallig even hun pad is. Mensen hebben behoeften. En soms is dat de behoefte aan nabijheid en intimiteit, kortom: aan andere mensen. Kun je die rol voor jezelf wel vervullen? Je kunt jezelf een omhelzing geven, ja, maar we weten allemaal dat dit nogal weinig uithaalt als je echt verdrietig bent. Dat is als een slok water uit een leeg glas. De armen van een ander om je heen doen veel meer voor je op zo’n moment.

Je kunt wel kijken naar de diepere behoefte die eronder zit, zoals geborgenheid. En dat kan je dan jezelf gaan geven door een deken om je heen te slaan en de kachel wat hoger te zetten. Door lief voor jezelf te zijn en eerst van jezelf te houden, kan het zijn dat je behoefte aan de omhelzing van iemand anders verdwijnt. Want: iemand anders kan pas van je houden, als je eerst van jezelf houdt. Die uitspraak is omkleed met precies dezelfde spirituele mythes. Het werkt gedachten in de hand als ‘door mijn eigen worstelingen kan niemand van mij houden’. Nog meer zout in de wonde – en je was al zo eenzaam! Het kan namelijk ook heel goed dat je behoefte aan de omhelzing van iemand anders blijft, wanneer je al liefde aan jezelf hebt gegeven. Geheimpje: we zitten biologisch zo in elkaar dat we aanraking nodig hebben.

Read more

Weten wat andere mensen van je denken?!

Misschien heb je wel eens gehoord dat je niet kunt weten wat iemand van je denkt. Maar de definitie van empathie is: de ander aanvoelen. We kunnen als hooggevoeligen de gedachten, oordelen en emoties van andere mensen opvangen. Te zeggen: je weet niet wat iemand anders van je denkt is daardoor invaliderend. Je weet het wél, want je voelt het aan! Dus dan denkt niet alleen iemand iets naars over je, dan moet je ook nog eens net doen alsof dat niet zo is! Niet echt een recept voor vertrouwen op ons empathische weten, onze intuïtie. Wel een recept voor zelfonderdrukking, een laag zelfbeeld en verwarring over de wereld om ons heen. De strijd tussen wat we voelen en het neppe gesocialiseerde laagje daarbovenop.

Dit aanvoelen van anderen is dus een eigenschap van hooggevoeligheid of empathisch zijn. Wij staan van nature meer open voor de energieën van anderen. Dit maakt ons tot een antenne voor de omgeving, wat soms een beetje overweldigend is. Vooral als je steeds vervelende signalen doorkrijgt vanuit je omgeving. Als je aanvoelt dat iemand een oordeel over je heeft. Het gevoel dat je een dunne huid hebt, dat je makkelijk van je sokken geblazen wordt. En als iemand tegen je zegt dat je niet kunt weten wat iemand van je denkt, ontkent dat in feite jouw gevoeligheid. Daarom voelt het ook zo vervelend als iemand met dit soort ontnuchterende opinies komt: ‘het zit allemaal tussen je oren, je denkt dat je weet wat de ander denkt, maar dat kun je nooit weten, niemand kijkt naar je’. Read more

Spirituele taal: ‘moeten’ mag niet

En proberen moet je (pardon, mag je) vervangen door doen. Proberen bestaat niet. Als je het woordje ‘maar’ gebruikt, dien je dat te vervangen door ‘en’. En meer van dat soort taalmishandeling.

Er is een reden dat er woorden bestaan zoals ‘moeten’, ‘proberen’ en ‘maar’. Die woorden drukken iets uit wat valide is: jouw staat van zijn op dat moment. Het werkt niet als je ze gaat censureren omdat anders de spirituele politie komt en zegt: ‘het is misschien heel flauw dat ik het zeg, maar je ‘moet’ wel veel van jezelf, he?’.

Oké, ik geef toe, ik moet even ventileren. Of nou ja, dat mag ik, maar op dit moment voelt het als moeten. Daar kom ik op terug.

Read more

Roddelen

Praat je wel eens over iemand achter zijn rug om? En voel je je dan schuldig, omdat het voelt alsof je aan het roddelen bent? Ik onderzoek in deze blog wat roddelen is. Kun je vrijelijk je hart luchten over andere mensen zonder je schuldig te voelen?

We hebben allemaal wel mensen in ons leven die ‘dwarsliggen’. Die ons een naar gevoel geven, en al onze onzekerheden, irritaties en allergieën (of wat dan ook) aanraken. De verleiding is groot om hier met iemand anders over te praten. Waarbij de negatieve eigenschappen van de ander volledig worden uitgemeten in high definition en technicolor. En waarbij jijzelf ook vooral als de heilige engel – of misschien wel het slachtoffer – uit de verf komt. Maar je wilt ook weer niet roddelen.  Read more

Hoe negatief is sarcasme eigenlijk?

Deze blog is bedoeld voor mensen die aarzelen om sarcastisch over te komen, omdat het misschien ‘negatief’ is. In feite is sarcasme het tegenovergestelde zeggen van wat je bedoelt. Als het regent dat het giet, zeggen: ‘lekker weertje!’ Heel positief dus! Waarom zou je dit doen? Wat zijn de voordelen van sarcasme? En waarom rust er zo’n negatief oordeel op? Read more

Wel of niet in de slachtofferrol zitten?

“In de slachtofferrol zitten is niet spiritueel.” Het begrip ‘slachtofferschap’ is volgens mij omkleed met spirituele mythes, en de slachtofferrol niet te erkennen invalideert (ontkent) onderliggende gevoelens. Soms ben je gewoon wél slachtoffer. Zo voelt het althans. Misschien ver doorgetrokken, maar: moet een slachtoffer van misbruik zich maar gewoon niet meer slachtoffer voelen en is het dan over?

Dan denk je misschien aan seksueel misbruik of andere heftige vormen van fysiek misbruik. Dingen die wellicht niet in jouw ervaringen voorkwamen. Maar ik ga het hebben over een vorm van emotioneel misbruik: emotionele verwaarlozing, omdat dit veel vaker voorkomt dan je denkt, en ook heftiger is dan je misschien denkt. Emotionele verwaarlozing is als iemand niet wordt gevalideerd in zijn emoties, als er niet tegemoet wordt gekomen aan een emotionele behoefte, als iemand de boodschap kreeg dat hij niet mocht voelen wat hij voelde. Als een kind zich verdrietig voelt, en het komt naar zijn moeder en zegt: ‘ik voel me verdrietig’, en de moeder zegt ‘wat heb jij nou om je verdrietig over te voelen?’ dan is dat emotionele verwaarlozing. Als de moeder daarentegen zegt: ‘voel je je verdrietig?’ en dus de emotie van het kind spiegelt, is dat validering (erkenning). Read more

Hoe liefdevol is grenzen stellen?

Hoe kan het dat persoonlijke grenzen omkleed zijn met spirituele mythes? Zoals: dat het niet liefdevol is om mensen van je weg te duwen of buiten te sluiten, omdat we allemaal één zijn. Of: dat het altijd mogelijk is om überhaupt je persoonlijke grenzen te voelen, terwijl we allemaal één zijn. Soms zit je toch gewoon in de flow en dan zijn grenzen toch niet zo belangrijk? Het hangt er toch maar net vanaf met wie je bent? En moet je niet iets inleveren en compromissen sluiten bij andere mensen, zodat je elkaar in het midden ontmoet?

Iedereen weet wel hoe belangrijk persoonlijke grenzen zijn. Het in acht nemen hiervan is noodzakelijk voor je fysieke en emotionele welzijn. Zonder gezonde grenzen kun je je eigen energie niet goed benutten en kun je ook niet optimaal je bijdrage maken aan de wereld om je heen. Klinkt dat streng? Dat kan kloppen: er zit misschien een ‘moeten’ in dat je gevoel dat je iets verkeerd doet alleen maar versterkt. Stel dat je heus wel weet dat grenzen belangrijk zijn. Maar dat je alleen niet goed weet hoe dat nou werkt. En waarom het je steeds maar niet lukt. Alles wat ik schrijf kan dat nare gevoel dat je je grenzen niet kan stellen versterken. Maar laat ik je vertellen dat deze blog precies daarvoor bedoeld is: om dat gevoel diep van binnen te bereiken en te zeggen dat het oké is. Read more

Ontspannen!?

Vandaag ga ik onderzoeken wat de reden is van al dat gedoe rond ‘ontspanning’. Waarom moeten we eigenlijk allemaal zo nodig ontspannen? In de eerste plaats omdat we ons moeten inspannen. Met als sleutelwoord ‘moeten’.

De meeste mensen op deze aarde kunnen de hele dag door druk bezig zijn. (In Human Design-taal: dit zijn de Generators.) Zij ontspannen door inspanning. Met andere woorden: als zij met de juiste dingen bezig zijn, verbruiken en krijgen ze tegelijkertijd energie. De rest van de mensen heeft niet zo’n lichaam dat de hele tijd druk bezig wil zijn, en deze mensen zitten van nature dan ook meer in de ontspanning. Hoe dan ook, het woord ‘spanning’ ontbreekt bij beide groepen, in de meest natuurlijke toestand.

Read more

Creëren we ons leven zelf? 

Ik wil het hebben over de opvatting dat je je leven zelf kunt manifesteren. Hoe zit dat nou? Zijn we echt in staat om een ideaalbeeld tot werkelijkheid te maken? En waarom lukt dat dan vaak niet? Hoe werkt vrije wil? Zijn we machteloos en dienen we ons over te geven? Zijn we oppermachtig en creëren onze gedachten vroeg of laat ons leven?

Dit alles kan samengevat worden in deze ene praktische vraag: welk deel van ons creëert eigenlijk ons levenspad?

Read more

Is oordelen verkeerd?

Vaak krijg je in het spirituele wereldje te horen dat je niet moet oordelen. Oordelen zijn immers machinaties van het verstand en het ego, en dus slecht. Alleen ons ego beoordeelt anderen als minder of beter dan ons, terwijl we in essentie allemaal gelijk zijn. Onze meest pure staat van zijn is onschuldig en oordeelloos. Kortom, je bent een grote spirituele sukkel als je ‘nog’ oordeelt.

Ik vind dat onzin. We oordelen allemaal, dat is onderdeel van onze biologie en onze manier van denken. Voor sommigen is precies dat vermogen om te oordelen een gave. Dus allereerst wil ik het oordeel dat op oordelen zit ontkrachten.

Read more