Skip to content

Posts from the ‘Ervaring als hooggevoelige’ Category

Het gevoel dat je spijbelt

Ken je dat? Je doet je normale bezigheden, maar ineens word je overvallen door het gevoel dat je eigenlijk ergens anders zou moeten zijn, iets anders zou moeten doen. Sterker nog, het voelt alsof je spijbelt, alsof je op school had moeten zitten, of op zijn minst bezig had moeten zijn met huiswerk. En dat terwijl je al jaren niet meer op school zit. Misschien werk je voor jezelf, misschien werk je op het moment niet, misschien reis je of heb je een bijbaantje. Misschien ben je nog zoekende naar je ideale baan of studie. Maar zelfs als je het werk of de studie doet waar je hart ligt, kun je nog dit gevoel krijgen. Het gevoel dat je spijbelt.

Read more

Mijn ervaring als hooggevoelige jongere

Ik heb op deze blog een aantal series gemaakt: over de open centra van Human Design, over alternatieve opleidingen en over spirituele mythes. Nu wil het gaan hebben over mijn eigen ervaringen als hooggevoelige jongere. Uiteindelijk vond – en vind – ik dat soort blogs zelf ook het meest interessant en leerzaam om te lezen.

Jong Bewust heeft een specifieke doelgroep: de hooggevoelige, meer-introverte-dan-extraverte jongere, die bezig is met bewustwording. Met ‘bewustwording’ bedoel ik dat die jongere al op een bepaald niveau heeft gekozen om diens gevoel boven de conditioneringen van de maatschappij te stellen. Daardoor komt er een proces op gang waardoor je gaat voelen en inzien wat er allemaal niet bij je past, en begin je in te tunen op je werkelijke innerlijke leiding. Dit is een introverte beweging waarbij naar binnen gekeerd wordt om antwoorden te vinden, in plaats van deze uitsluitend te zoeken in de wereld om je heen. Er zijn verschillende fases in dit proces. Het begin is het moeilijkste, met de meeste weerstand uit de omgeving, en de meeste eenzaamheid. Dit is ook de fase dat die hooggevoelige jongere eerder op internet te vinden is dan op bijvoorbeeld ontmoetingsdagen en alternatieve opleidingen – en om hen te bereiken wil ik deze blogs schrijven.  Read more

Wennen

“Je moet gaan wennen aan je lichaam”, zei de acupuncturist. Alsof ze wist waar ik het afgelopen half jaar mee bezig ben geweest. Alsof ze wist dat ik een blog heb die ‘Terug Naar de Aarde’ heet, waarmee ik onbewust jaren geleden al de intentie heb geplaatst om te zullen aarden. Alsof ze wist dat ik onlangs na een lange ruimtereis geland ben in mijn lijf. Alsof ik net geboren ben, in plaats van 25 jaar geleden. Ik had het makkelijk negatief op kunnen vatten. Het klinkt een beetje alsof ik klein en zwak ben en nul levenservaring heb. Maar het voelde als een compliment dat ze dit zei. Zo van: je hebt het gehaald! Nu is het alleen nog maar een kwestie van wennen! Het pijnlijkste om te horen is namelijk eerder dat ik er niet ben, en dit was alsof ze bevestigde dat ik aanwezig was, hoe klein ook. Read more

Ga ik mijn hart groots volgen?

Gisteren stond ik voor een grote keuze in mijn leven.
Een keuze waarvan ik voelde dat die mijn leven wel eens voor altijd zou kunnen veranderen.
In de ochtend kreeg ik een mail van Simone Levie.
Een geweldige spirituele business coach.
Een vrouw op missie om deze wereld mooier te maken.
Om ondernemers de kracht van online ondernemen te laten zien.
Door helemaal vanuit je hart te ondernemen.
Door volledig te vertrouwen op je intuïtie.
Door te geloven in overvloed.
Het sluit zo aan bij wie ik ben.
Bij wat ik deze wereld wil brengen.

Read more

In contact

Het is weer eens tijd voor een blogbericht. Ik was er twee weken geleden al aan begonnen, maar ik voelde dat het nog niet rijp was voor publicatie. Er is daarna ook nog veel gebeurd. Eindelijk zit ik weer in wat rustiger vaarwater nu en kan ik concluderen dat het wat teweeg brengt om in contact te zijn.

Het is geen bemoedigende boodschap, maar toch wil ik ermee beginnen. Als je in contact bent met jezelf, of beter gezegd; als je in contact raakt met jezelf nadat je een lange tijd gewend bent geweest om uit contact te zijn, dan verlies je het contact met sommige mensen. Harder gezegd: je raakt mensen kwijt. Read more

Nieuwe manieren

Vrijwel onmiddellijk na of zelfs tijdens mijn wake up call had ik door: ik moet beter voor mezelf zorgen. Dat is de hele basis van mijn probleem. Ik geef anderen en mijn gedachten over andermans gedachten over mij alle ruimte, maar doe dat ten koste van mezelf. Ik ontneem mezelf ruimte en zorg daarmee slecht voor mezelf. Het duurde een paar weken voordat ik naar therapie kon, maar ik stond al te springen om iets te gaan doen, om iets te veranderen aan mijn leven. Zodoende ben ik begonnen met het creëren van nieuwe gewoontes. Ik denk niet in termen van wat ik minder moet doen. Mijn slechte gewoontes zullen vanzelf naar de achtergrond verdwijnen door nieuwe manieren ruimte te geven. Gezond en goed eten, voldoende rusten, drinken, mezelf wassen en verzorgen, mijn kleding regelmatig wassen, mezelf vertroetelen met een avondje badkamer horen daar allemaal bij, maar ook mijn studiootje schoon, fris en opgeruimd houden, voor zover dat mogelijk is op twintig vierkante meter. Deed ik eerder ook wel natuurlijk, maar ik had daar geen structuur in. Pas als ik het ging merken maakte ik schoon of ruimde ik op. Nu probeer ik rommel, stof en viezigheid te voorkomen. En daarbij gaat het met alles er om dat ik luister naar mijn lichaam en behoeftes. Bijna iedere week grijp ik weer een kans aan om iets anders te doen dan ik het eerder deed en bij iedere beslissing die ik neem ten goede van mezelf, voel ik hoe ik ietsje meer neerdaal op de aarde.

Vorige week had ik het eerste kennismakingsgesprek met mijn therapeut, een man van vut-gerechtigde leeftijd. Mijn eerste indruk was eigenlijk: moet ik aan deze man mijn problemen gaan vertellen? Nou ja, het is natuurlijk geen psycholoog, maar een fysiotherapeut, maar toch. Ik voelde me dus niet helemaal op mijn gemak bij hem. Al was hij verder heel vriendelijk.
Read more

Bewust onbekwaam

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Vicky, 24 jaar, student en vanaf het prille begin betrokken bij Jong Bewust. Omdat ik nog studeer ben ik niet actiever bij Jong Bewust dan als deelnemer. Misschien komt daar in de toekomst verandering in, maar misschien ook niet. Schrijven is echter iets wat ik altijd al doe en het klopt voor me om dit nu dan ook in deze blog voor Jong Bewust te gaan doen. Zo lever ik toch mijn bijdrage.

Met bloggen voel ik me echter nog niet helemaal vertrouwd, ook al heb ik al een tijdje een eigen blog. Dit komt doordat ik vooral veel over persoonlijke dingen schrijf. Met blogs vind ik het moeilijk om onderscheid te maken tussen wat goed is om te delen en wat daarvoor té persoonlijk is. Daarbij dwaal ik vaak alle kanten op, ben ik niet consistent in waarover ik schrijf en ben ik, om dat zo maar te zeggen, niet erg ‘klantgericht’. Het is allemaal niet zo gemakkelijk als het lijkt, althans niet voor mij. Ik geloof echter dat ik nu een idee heb om het voor mezelf makkelijker te maken, waardoor mijn verhalen ook prettiger worden om te lezen. Ik wil gaan schrijven over één ding. Daardoor zijn voor mezelf de grenzen duidelijk en weet je als lezer wat je van me kunt verwachten.

Waarover ga ik schrijven dan? Daarvoor moet ik even een uitleg geven. Ik worstel al mijn hele leven met dat ik niet mijzelf kan zijn, bij andere mensen natuurlijk, in groepen vooral. Read more