Skip to content

Posts from the ‘Ervaring als hooggevoelige’ Category

Het einde van Jong Bewust

Ik deed op midzomerdag een meditatie en daarin werd het volledig duidelijk dat de tijd is gekomen om te stoppen met Jong Bewust. In dit bericht wil ik uitleggen hoe ik tot dat besluit ben gekomen en wat het voor mij betekent. Ook wil ik reflecteren op wat Jong Bewust is geweest en de afgelopen jaren heeft gedaan. Verder wil ik dit zo goed mogelijk afronden en daarbij ook mijn bericht afstemmen op degenen die betrokken zijn bij Jong Bewust en er een energetisch linkje mee hebben, zodat dit ook wordt afgerond.

In mijn meditatie ging de loskoppeling van het gedachtegoed en het ‘idee’ van Jong Bewust eigenlijk al als vanzelf. Het vervulde me met een gevoel van vrede en juistheid. Een aantal van jullie weten misschien wel dat ik de afgelopen jaren flink heb geworsteld met het draaiende houden van Jong Bewust. Toch was het steeds niet genoeg om me echt te doen stoppen. Ik zat in een cyclus van steeds opnieuw iets proberen, falen en me dan terugtrekken, tot ik een nieuwe impuls kreeg om het toch weer te gaan proberen. Ik heb Jong Bewust niet zelf gestart, dus het was vanaf het begin niet helemaal van mij. Ik heb het een tijdlang samen georganiseerd, en ook al bleef ik als enige organisator over, ik kreeg het afgelopen jaar steeds de boodschap door dat ik het niet alleen hoefde te doen. Ik reikte dus uit naar anderen. Toch voelde het samenwerken steeds niet helemaal goed. Ik heb nu het gevoel dat ik alles geprobeerd heb en dat het echt niet de bedoeling is dat Jong Bewust tot meer zou uitgroeien. Daardoor kan ik het nu ook helemaal loslaten.

Maar niet alles faalde. Sommige ontmoetingsdagen gingen wél door, en sommige van de blogs die ik schreef vonden hun plekje en hun uitwerking. Ik kan niet zien wat het volledig effect van Jong Bewust is geweest, en dat hoeft ook niet. Het heeft zijn doel gehad, zijn licht verspreid, en bijgedragen aan bewustwording. Dat was mijn missie en dat heeft het in ieder geval voor mij gedaan. Bij deze heb ik de intentie achter Jong Bewust losgelaten.

Er zijn echter genoeg platformen en initiatieven om hooggevoelige, spirituele en bewuste jongeren te bereiken. Mocht je ze nog niet kennen: ik noem HeartNav, Eigentijdse Jongeren en Young Masters Global, waaruit nu het project ‘Live-To-Be‘ is voorgekomen. Mocht je aansluiting zoeken bij andere bewuste jongeren, dan raad ik vooral aan om te kijken naar de buddy’s van HeartNav waarmee je kunt corresponderen (een idee dat we met Jong Bewust ook ooit hadden maar dat nooit tot uitvoer kwam). En mocht je een plek zoeken om je op te laden en jezelf in alle vrijheid te vormen als hooggevoelige jongere, dan raad ik met heel mijn hart het kersverse Live-To-Be aan! (Weer zo’n idee dat nooit tot uitvoer kwam in Jong Bewust). Veel succes op je verdere zoektocht.

En ik wil je natuurlijk bedanken. Niet alleen voor je aanwezigheid en steun die Jong Bewust mogelijk heeft gemaakt, maar ook voor het deel zijn van een wederzijds uitwisselend veld van synchronisatie en integratie. Een belangrijk deel van Jong Bewust is geweest dat er verhalen werden gedeeld over elkaars leven. Dat heeft mij altijd geholpen om puzzelstukjes te vinden en een nieuw perspectief te krijgen. Iedereen die ik de afgelopen jaren in ontmoetingsdagen heb ontmoet heeft iets bijgedragen aan mijn groei en bewustwording. Ik hoop dat dit ook andersom gold.

Mocht je mijn weg verder willen volgen, kijk dan op mijn persoonlijke blog. Het is echter voor mij een introverte tijd, waarin ik achter de schermen druk bezig ben met mijn opleiding tot Lightworker en mijn creatieve projecten, dus ik weet niet eens hoeveel ik daar nog zal bloggen. Ik weet wel dat er nu ruimte is voor iets nieuws dat zich onbewust al aan het vormen is. Voor mij is echter de kern van mijn levenspad het bewust accepteren en loslaten van alles dat niet werkt, en ik kan mijn werkelijke licht vinden in het einde van dingen – dat weet ik vanuit mijn Human Design-chart. Dit voelt in ieder geval als de meest krachtige en belangrijke blog die ik voor Jong Bewust heb geschreven.

Ik heb wel eens gehoord dat mensen het fijn vinden ‘dat Jong Bewust er is‘ – als een soort steunend veld op de achtergrond waar je eventueel ooit weer bij aan kunt haken door naar een ontmoetingsdag te gaan. Dat kan nu niet meer. Delen van mij hebben het hier ook moeilijk mee. Die vinden hun plekje wel weer op een andere manier. Waarschijnlijk ben ik degene die hier de meeste emotie en rouw bij zal voelen, maar mocht je daar ook in meeresoneren: ik loop met het idee rond om hier nog een of ander afsluitend ritueel bij te doen, wat ik misschien nog online ga verspreiden. Ik vermoed echter dat dat neer gaat komen op een intern proces en dat je daar niet zoveel van zult merken. Dus dan rest me alleen nog een laatste dankjewel! Wellicht komen we elkaar tegen in een nieuwe vorm. En dit steunende veld van Jong Bewust? Dat zat stiekem al die tijd ook al in jezelf, en je zult het opnieuw gaan vinden in connectie met andere initiatieven en mensen, waarvan er genoeg zijn.

De website van Jong Bewust zal nog een tijdje blijven bestaan, tot die in oktober vanzelf afloopt. Ook zal ik langzamerhand de social media sites gaan verwijderen. Mocht je me een berichtje willen sturen of een vraag, dan kan dat op roos@jongbewust.nl. Ik blijf echter nog steeds Healings, Readings en Leadings geven (met en zonder Human Design), dus als je daarin geïnteresseerd bent kun je op deze pagina kijken, tot ik een eigen website heb. Door mijn opleidingen blijf ik me ontwikkelen. Het lichtwerk dat ik met Jong Bewust heb gedaan, doe ik nu en zal ik in de toekomst helemaal vanuit mezelf gaan doen op allerlei creatieve manieren. Dus ook al is dit het einde van Jong Bewust, het licht dat ik hierin neer heb gezet blijft zich op andere manieren manifesteren. Tot de volgende keer!

Het gevoel dat je spijbelt

Ken je dat? Je doet je normale bezigheden, maar ineens word je overvallen door het gevoel dat je eigenlijk ergens anders zou moeten zijn, iets anders zou moeten doen. Sterker nog, het voelt alsof je spijbelt, alsof je op school had moeten zitten, of op zijn minst bezig had moeten zijn met huiswerk. En dat terwijl je al jaren niet meer op school zit. Misschien werk je voor jezelf, misschien werk je op het moment niet, misschien reis je of heb je een bijbaantje. Misschien ben je nog zoekende naar je ideale baan of studie. Maar zelfs als je het werk of de studie doet waar je hart ligt, kun je nog dit gevoel krijgen. Het gevoel dat je spijbelt.

Read more

Mijn ervaring als hooggevoelige jongere

Ik heb op deze blog een aantal series gemaakt: over de open centra van Human Design, over alternatieve opleidingen en over spirituele mythes. Nu wil het gaan hebben over mijn eigen ervaringen als hooggevoelige jongere. Uiteindelijk vond – en vind – ik dat soort blogs zelf ook het meest interessant en leerzaam om te lezen.

Jong Bewust heeft een specifieke doelgroep: de hooggevoelige, meer-introverte-dan-extraverte jongere, die bezig is met bewustwording. Met ‘bewustwording’ bedoel ik dat die jongere al op een bepaald niveau heeft gekozen om diens gevoel boven de conditioneringen van de maatschappij te stellen. Daardoor komt er een proces op gang waardoor je gaat voelen en inzien wat er allemaal niet bij je past, en begin je in te tunen op je werkelijke innerlijke leiding. Dit is een introverte beweging waarbij naar binnen gekeerd wordt om antwoorden te vinden, in plaats van deze uitsluitend te zoeken in de wereld om je heen. Er zijn verschillende fases in dit proces. Het begin is het moeilijkste, met de meeste weerstand uit de omgeving, en de meeste eenzaamheid. Dit is ook de fase dat die hooggevoelige jongere eerder op internet te vinden is dan op bijvoorbeeld ontmoetingsdagen en alternatieve opleidingen – en om hen te bereiken wil ik deze blogs schrijven.  Read more

Wennen

“Je moet gaan wennen aan je lichaam”, zei de acupuncturist. Alsof ze wist waar ik het afgelopen half jaar mee bezig ben geweest. Alsof ze wist dat ik een blog heb die ‘Terug Naar de Aarde’ heet, waarmee ik onbewust jaren geleden al de intentie heb geplaatst om te zullen aarden. Alsof ze wist dat ik onlangs na een lange ruimtereis geland ben in mijn lijf. Alsof ik net geboren ben, in plaats van 25 jaar geleden. Ik had het makkelijk negatief op kunnen vatten. Het klinkt een beetje alsof ik klein en zwak ben en nul levenservaring heb. Maar het voelde als een compliment dat ze dit zei. Zo van: je hebt het gehaald! Nu is het alleen nog maar een kwestie van wennen! Het pijnlijkste om te horen is namelijk eerder dat ik er niet ben, en dit was alsof ze bevestigde dat ik aanwezig was, hoe klein ook. Read more

Ga ik mijn hart groots volgen?

Gisteren stond ik voor een grote keuze in mijn leven.
Een keuze waarvan ik voelde dat die mijn leven wel eens voor altijd zou kunnen veranderen.
In de ochtend kreeg ik een mail van Simone Levie.
Een geweldige spirituele business coach.
Een vrouw op missie om deze wereld mooier te maken.
Om ondernemers de kracht van online ondernemen te laten zien.
Door helemaal vanuit je hart te ondernemen.
Door volledig te vertrouwen op je intuïtie.
Door te geloven in overvloed.
Het sluit zo aan bij wie ik ben.
Bij wat ik deze wereld wil brengen.

Read more

In contact

Het is weer eens tijd voor een blogbericht. Ik was er twee weken geleden al aan begonnen, maar ik voelde dat het nog niet rijp was voor publicatie. Er is daarna ook nog veel gebeurd. Eindelijk zit ik weer in wat rustiger vaarwater nu en kan ik concluderen dat het wat teweeg brengt om in contact te zijn.

Het is geen bemoedigende boodschap, maar toch wil ik ermee beginnen. Als je in contact bent met jezelf, of beter gezegd; als je in contact raakt met jezelf nadat je een lange tijd gewend bent geweest om uit contact te zijn, dan verlies je het contact met sommige mensen. Harder gezegd: je raakt mensen kwijt. Read more

Nieuwe manieren

Vrijwel onmiddellijk na of zelfs tijdens mijn wake up call had ik door: ik moet beter voor mezelf zorgen. Dat is de hele basis van mijn probleem. Ik geef anderen en mijn gedachten over andermans gedachten over mij alle ruimte, maar doe dat ten koste van mezelf. Ik ontneem mezelf ruimte en zorg daarmee slecht voor mezelf. Het duurde een paar weken voordat ik naar therapie kon, maar ik stond al te springen om iets te gaan doen, om iets te veranderen aan mijn leven. Zodoende ben ik begonnen met het creëren van nieuwe gewoontes. Ik denk niet in termen van wat ik minder moet doen. Mijn slechte gewoontes zullen vanzelf naar de achtergrond verdwijnen door nieuwe manieren ruimte te geven. Gezond en goed eten, voldoende rusten, drinken, mezelf wassen en verzorgen, mijn kleding regelmatig wassen, mezelf vertroetelen met een avondje badkamer horen daar allemaal bij, maar ook mijn studiootje schoon, fris en opgeruimd houden, voor zover dat mogelijk is op twintig vierkante meter. Deed ik eerder ook wel natuurlijk, maar ik had daar geen structuur in. Pas als ik het ging merken maakte ik schoon of ruimde ik op. Nu probeer ik rommel, stof en viezigheid te voorkomen. En daarbij gaat het met alles er om dat ik luister naar mijn lichaam en behoeftes. Bijna iedere week grijp ik weer een kans aan om iets anders te doen dan ik het eerder deed en bij iedere beslissing die ik neem ten goede van mezelf, voel ik hoe ik ietsje meer neerdaal op de aarde.

Vorige week had ik het eerste kennismakingsgesprek met mijn therapeut, een man van vut-gerechtigde leeftijd. Mijn eerste indruk was eigenlijk: moet ik aan deze man mijn problemen gaan vertellen? Nou ja, het is natuurlijk geen psycholoog, maar een fysiotherapeut, maar toch. Ik voelde me dus niet helemaal op mijn gemak bij hem. Al was hij verder heel vriendelijk.
Read more

Bewust onbekwaam

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben Vicky, 24 jaar, student en vanaf het prille begin betrokken bij Jong Bewust. Omdat ik nog studeer ben ik niet actiever bij Jong Bewust dan als deelnemer. Misschien komt daar in de toekomst verandering in, maar misschien ook niet. Schrijven is echter iets wat ik altijd al doe en het klopt voor me om dit nu dan ook in deze blog voor Jong Bewust te gaan doen. Zo lever ik toch mijn bijdrage.

Met bloggen voel ik me echter nog niet helemaal vertrouwd, ook al heb ik al een tijdje een eigen blog. Dit komt doordat ik vooral veel over persoonlijke dingen schrijf. Met blogs vind ik het moeilijk om onderscheid te maken tussen wat goed is om te delen en wat daarvoor té persoonlijk is. Daarbij dwaal ik vaak alle kanten op, ben ik niet consistent in waarover ik schrijf en ben ik, om dat zo maar te zeggen, niet erg ‘klantgericht’. Het is allemaal niet zo gemakkelijk als het lijkt, althans niet voor mij. Ik geloof echter dat ik nu een idee heb om het voor mezelf makkelijker te maken, waardoor mijn verhalen ook prettiger worden om te lezen. Ik wil gaan schrijven over één ding. Daardoor zijn voor mezelf de grenzen duidelijk en weet je als lezer wat je van me kunt verwachten.

Waarover ga ik schrijven dan? Daarvoor moet ik even een uitleg geven. Ik worstel al mijn hele leven met dat ik niet mijzelf kan zijn, bij andere mensen natuurlijk, in groepen vooral. Read more